Gdzie będziecie mieszkać po ślubie?

[Natalia_2013]

Czasami kwestia "gdzie zamieszkać po ślubie" może być skomplikowana mimo, że sytuacja i warunki wcale trudne nie są.

Nasza sytuacja wygląda następująco: mieszkamy razem od początku związku 'u mnie'. Znaczy w mieszkaniu moim i mojego taty. Tata jest sam (moi rodzice rozwiedli się), dużo pracuje, ma własne życie i nikt nikomu w paradę nie wchodzi, a nawet więcej: wszyscy świetnie się dogadujemy. Mieszkanie jest małe, to fakt, ale każdy ma swój pokój, swój kącik i elegancko.

Oprócz tego ja mam w spadku po dziadku duży dom z dużą działką 20 km od Legionowa i to tam chcemy zamieszkać po ślubie.

Rodzice mojego A. oczywiście chcieli troszkę namieszać, żebyśmy mieszkali z nimi w ich domu (gdzie mieszka jeszcze starszy brat A., kawaler), bo "będzie super".

NIE.
My chcemy mieszkać sami i koniec.

To w takim razie oddadzą nam połowę swojej działki i pomogą wybudować dom, żebyśmy byli przy nich. Oni są bardzo, bardzo kochani, ale bez przesady, nie chcemy mieszkać przy nich, bo nie będziemy mieli własnego życia. Na działce na pewno nie będzie mógł biegać pies (działka jest taka, że nie da się podzielić jej na pół, odgrodzić i zrobić osobny wjazd), na pewno każde koszenie trawy, grabienie liści spadałoby na A., bo oni nie dadzą rady, a starszy brat A. to kawał lenia, który niczego robić nie będzie.

O nie, dziękujemy. Poza tym ich pomoc w wybudowaniu domu ograniczyłaby się do odpisania nam kawałka działki. A za co, przepraszam, mamy ten dom postawić? Bo kredytu na pewno brać nie będziemy, a moi rodzice nie pomogą, bo ja JUŻ DOM MAM.

Potem teście wymyślili, żeby wykupić mieszkanie, w którym żyjemy, a mojego tatę wysłać do domu 20 km dalej.

Ciekawe za co mamy je wykupić ;> Poza tym na dzień dzisiejszy mieszkań w naszym bloku wykupić się nie da.

My jednak przedstawiliśmy sprawę jasno: po ślubie mieszkamy nadal, gdzie mieszkamy, czyli w małym mieszkanku i powoli będziemy przeprowadzać się do własnego domu bez żadnej rodziny piętro niżej bądź kilka metrów dalej ; )

DZIEWCZYNY!
Pamiętajcie: jeśli macie ambicję, możliwości i warunki, to walczcie o swoje. Nie dajcie się stłamsić ani zaszufladkować. Rodzice, czy teście, chociażby najbardziej kochani i cudowni, czasami nie mogą zrozumieć, że ich dzieci dorosły i chcą mieć własne życie.

Moi rodzice na szczęście nie chcą na siłę zwalić nam się na głowę, ani żebyśmy my zwalili się im. Moja mama mieszka w Londynie i zaproponowała mi, żebyśmy zamieszkali u niej, ale przez rok, dwa, żebyśmy mogli przyzwyczaić się, odłożyć troszkę pieniążków i poszukać własnego dachu nad głową - mimo, ze ona ma własny, spory dom. Bardzo mnie kocha, ale wie, że młodzi muszą dotrzeć się, mieć własne życie i sprawy A do rodziców można jechać w każdej, chwili. Ba, można nawet zrobić sobie małe ferie, czy wakacje i posiedzieć kilka dni

To samo mój tata "mieszkajcie tu ile chcecie, ale pomogę Wam i rozumiem, jak będzie chcieli startować z własnym domem".

Enjoy!

[tilia]

[ewelajn]

ja od początku związku mówiłam,że nie chcę mieszkać ze swoimi rodzicami/ani z teściami chyba ,że sytuacja życiowa mnie zmusi , czyli w ostateczności
_________________

[ruda_wiewiórka]

Oj ewelajn widzę, że sytuacja podobna do mojej... Zapytaj Narzeczonego czy nie będzie się krępować jak za ścianą będą inni i wszystko będą słyszeć... :/
niedobrze.. :/ a czemu taki zamysł - wspólna kuchnia?? przecież w kuchni to niemal większość życia spędza
a może jak już tak bardzo chcą mieszkać to zrobić rzeczywiście dwa oddzielne mieszkania. z oddzielną kuchnią, łazienką itp. jest taka opcja?

dobrze, że macie jeszcze to mieszkanie...
_________________

[Karolina1984]

No właśnie to "wszystko słychać" jest najgorsze- my mieszkamy niby z niezależnym wejściem, na parterze- rodzcie P na piętrze, ale wszelką kłótnię czy inną działalność nocną trzeba bardzo wyciszać............ okropne to jest dla mnie........
_________________

[shadow's wife]

W życiu nie zgodzę się na mieszkanie z teściami/rodzicami po ślubie.
Wybij mu to z głowy...
_________________

[annna]

ewelajn nie zazdroszczę... Też przez pewien czas martwiłam się, że zostanę postawiona w takiej sytuacji jak Ty, bo rodzice narzeczonego remontowali dom i przeznaczyli dla niego całą górę. Ale powiedziałam mu już wtedy, żeby robili co chcą, ale ja tam nie zamieszkam i udało mi się - wczoraj oglądaliśmy mieszkanko dla nas Tyle, że gdyby nie moi rodzice, którzy je nam kupują, to nie byłoby tak łatwo - w moim domu nie ma na tyle miejsca, żeby mąż mógł się wprowadzić, więc pewnie musiałabym mieszkać z teściami...
Nie wiem co Ci poradzić. Może po prostu na spokojnie porozmawiać, że zamieszkajcie po ślubie sami, żeby się "dotrzeć", poznać, przyzwyczaić do siebie, a potem, jak już będziecie wiedzieć jak to jest, to podejmiecie świadomą decyzję co robicie. Świadomą - bo zamieszkanie teraz z rodzicami męża nie jest świadomą decyzją tylko zmuszaniem... I przede wszystkim oddzielna kuchnia, popieram rudą wiewiórkę... I najlepiej osobne wejście jeśli się da...
_________________

[Tęczówka]

[ewelajn]

[ewelinka89]

Kuchnia to miejsce, gdzie chyba najbardziej przeszkadza mi obecność innych, czyjeś nawyki. W kuchni się nie przesiaduje? To daj mu za zadanie zrobić czasochłonny obiad, taki tylko dla Was kiedy mamusia będzie przygotowywać swój
_________________