Biblioteka

[annna]

eeeee to jak osobno to szkoooooda Nie no, skończę tę, którą teraz czytam i kto wie...
_________________

[Marga]

Hehee, dobre! Brakuje Murzynów, Komunistów, Bikiniarzy i Cyklistów .
_________________

[Juliette]

Pozostając przy temacie biografii... Właśnie skończyłam czytać książkę "Geniusz i obsesja. Wewnętrzny świat Marii Curie" autorstwa Barbary Goldsmith. Pewnie każdy Polak zna to nazwisko, a chyba mało kto wie co tak naprawdę zrobiła dla nauki, jak znaczącą była postacią. Dlatego postanowiłam po tę książkę sięgnąć. Autorka przedstawia osobę bardzo złożoną. Z jednej strony niesamowicie inteligentną kobietę, dla której eksperymenty naukowe były największą pasją, a często wręcz uzależnieniem, która wynaleziony przez siebie rad nazywała "swoim dzieckiem" i chyba kochała go prawdziwą miłością, lekceważąc śmiertelne niebezpieczeństwo, które jej grozi, bo szczerze wierzyła, że dla nauki warto poświęcić nawet swoje zdrowie i życie. Z drugiej strony obserwujemy kobietę targaną nawracającą głęboką depresją, która wydawała się wszystkim zimna i niedostępna, nawet własnym córkom, która nad życie kochała swojego męża i chyba nigdy po jego śmierci się nie pozbierała.

Ale myślę, że Maria Curie uczy przede wszystkim, że determinacja, wytrwałość, całkowite oddanie sprawie pokonuje wszystkie bariery. W końcu to ona była pierwszą kobietą wykładającą na Sorbonie, pierwszą noblistką (druga była dopiero 32 lata później jej córka), pierwszą liczącą się kobietą - naukowcem.

Ta konkretna biografia nie jest może napisana w pasjonujący sposób, ale bardzo profesjonalnie przygotowana. Jak na książkę, która nie jest publikacją naukową z fizyki i chemii, dosyć szeroko omawia badania naukowe madame Curie. Ale na pewno warto przeczytać jakąkolwiek biografie tej postaci. Jest tak niewiele powszechnie znanych i liczących się na świecie Polaków, że wstyd nie znać jej życiorysu
_________________

[lija]

Ja aktualnie pochłaniam kolejną książkę H. Cobena - Obiecaj mi. Uwielbiam jego styl pisania i ogólnie uwielbiam krymiały.
_________________

[Marga]

Juliette, recenzja interesująca . A czy były w książce jakiekolwiek "akcenty polskie", jakieś wzmianki o tożsamości narodowo-kulturowej bohaterki?
_________________

[Juliette]

"Akcent polski" jest ukazany jedynie w suchych faktach, opisaniu losów bohaterki przed wyjazdem do Paryża. Można dojść do wniosku, że na jej "wewnętrzny świat" polskość nie miała wpływu. Bardziej podkreśla się wpływ wychowania przez ojca, ale bez wyraźnego kontekstu narodowego, mimo że autorka podkreśla patriotyzm bohaterki.

Dałaś mi Margo do myślenia. Ciekawe czy autorka po prostu ten temat pominęła, czy "francuskość" wyparła lub zdominowała pierwiastek polski w Marii Curie.

Zastanawiam się też czy by nie kupić biografii napisanej przez jej córkę
_________________

[Marga]

Właśnie, ciekawe... Wielu anglosaskich autorów spłyca wątki narodowościowe, więc może z tego względu pisarka się na tym nie koncentrowała... A może rzeczywiście Maria Skłodowska-Curie nie czuła się związana ze swoją pierwszą ojczyzną... Pewnie córka wiedziałaby coś więcej na ten temat .
_________________

[Tęczówka]

Poza paroma książkami do pracy, mam jeszcze czas na coś dla mnie: "Potępienie Paganiniego" Winogradowa. Dopiero teraz, na etapie 1/3 książki się rozkręca, ale za to dobrze się rozkręca:). Lubię rosyjskich pisarzy, stąd ten pomysł akurat na tę książkę.
_________________

[Karolina1984]

czytałam jakieś 12 lat temu..... no, w sumie ciekawie wtedy mi się czytało
_________________

[shadow's wife]

Niedawno skończyłam "Coś pożyczonego" E.Giffin, serdecznie polecam
Teraz zaczynam książkę tej samej autorki "Coś niebieskiego".
_________________